Να νικήσει ο αγώνας των εργαζόμενων στο λιμάνι του Πειραιά

Η απεργία στο λιμάνι είναι σε κρίσιμο σημείο. Βρίσκει απέναντί της μια μεγάλη επίθεση των ΜΜΕ, που στηρίζοντας δίχως όρους την νέα κυβέρνηση, επιχειρούν να συκοφαντήσουν τον αγώνα. Βρίσκει απέναντί της μια κυβέρνηση που λίγες μόνο μέρες μετά την εκλογή της απέδειξε ότι όσα έλεγε προεκλογικά δεν τα κάνει πράξη μετεκλογικά, αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση που δεν ξεχνά στιγμή ότι είναι κόμμα των μεγάλων συμφερόντων και της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου.

Η απεργία όμως έχει συμμάχους όλους τους εργαζόμενους και συμπαραστάτη την κοινωνία και την αριστερά. Άμεσα απαιτείται η επέκταση του αγώνα, ώστε να αγκαλιάσει όλους τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Η έκφραση με κάθε τρόπο της συμπαράστασης όλων είναι απαραίτητη. Για τη νίκη των εργαζόμενων και της απεργίας. Για ένα δημόσιο λιμάνι που θα λειτουργεί με ισχυρή τη θέση των εργαζόμενων και κοινωνικά κριτήρια. Για να ακυρωθεί τώρα η αποικιοκρατική σύμβαση με την Cosco.

Διαβάστε την αποκαλυπτική συνέντευξη του Γιώργου Νουχουτίδη, προέδρου της Ένωσης Λιμενεργατών του ΟΛΠ, στην εφημερίδα «Αριστερά!» - φύλλο 275.

Ανακοίνωση της ΚΟΕ: Σε θέση μάχης, για ν’ αλλάξουν τα πράγματα στην αριστερά

Από τον περασμένο Δεκέμβρη ζούμε μια συντονισμένη προσπάθεια των δυνάμεων του συστήματος να χτυπηθεί με κάθε τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς γιατί έβλεπαν σ’ αυτόν μια δυναμική –που ξεκίνησε το 2007 και έφτασε να απειλεί το δικομματικό σύστημα το 2008– που μπορούσε να αναταράξει τα ήρεμα νερά του πολιτικού συστήματος, να αφυπνίσει συνειδήσεις, να βρεθεί δίπλα και μαζί με τους εργαζόμενους και τη νεολαία στους αγώνες που θα ξετυλίγονται. Έβλεπαν έναν εν δυνάμει επικίνδυνο αντίπαλο, μια εν δυνάμει πραγματική ριζοσπαστική αριστερά, μια νέα ανεξάρτητη πολιτική δύναμη με δυνατότητα ανατροπής του πολιτικού σκηνικού.

Σ’ αυτή τη συστηματική προσπάθεια χτυπήματος του ΣΥΡΙΖΑ βοήθησε η από τα μέσα υπονόμευσή του από δυνάμεις του ΣΥΝ που είτε υπέσκαπταν και αναιρούσαν τα αριστερά του χαρακτηριστικά, είτε κινούνταν σε μια επικοινωνιακή –επί της ουσίας απολίτικη– κατεύθυνση. Αυτή η διπλή επίθεση αφού οδήγησε στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση μέχρι σήμερα. Αν δεν ανακοπεί, οδηγεί σε πορεία ουσιαστικής διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή. Στην κοινωνία υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια και οργή, υπάρχουν πολλά και άλυτα από τους διαχειριστές του συστήματος προβλήματα, σχεδιάζεται πόλεμος ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία με τις διαρθρωτικές αλλαγές, και τις κυβερνήσεις που θα σκαρώσουν. Σε αυτή τη στιγμή είναι αναγκαία η παρουσία και δράση μιας ενωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, και ακόμη περισσότερο υπάρχουν οι όροι για μία μεγάλη αντισυστημική ριζοσπαστική αριστερά που θα βάζει τη σφραγίδα της στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις.
Η απόφαση του ΣΥΝ αποτελεί μια πρόταση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του ΣΥΝ, και η υιοθέτησή της στις 6/9/2009 από την πλειοψηφία των συνιστωσών πισωγυρίζει ακόμα περισσότερο τον ΣΥΡΙΖΑ, γυρνώντας τον στην εποχή Κωνσταντόπουλου.
Η απόφαση αυτή συνιστά χειρισμό (τόσο της υγιούς βάσης του ΣΥΝ, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ) κι όχι υποχώρηση ή ενωτική διάθεση από πλευράς του ΣΥΝ, γιατί δεν διασφαλίζεται το αριστερό ριζοσπαστικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ ούτε στη γραμμή και τα συνθήματα, ούτε στη δημόσια εκπροσώπηση, ούτε πολύ περισσότερο στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων και στην κοινοβουλευτική ομάδα – αν προκύψει τέτοια. Γιατί δεν απαντάει στις ανησυχίες και τον προβληματισμό του κόσμου και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, που αναρωτιούνται γιατί να συμβάλουν στην ανάδειξη βουλευτών που υιοθετούν και ψηφίζουν δεξιές θέσεις ή που δηλώνουν πως είναι ανοιχτοί σε συνεργασίες με το ΠΑΣΟΚ (νωπές ακόμα οι δηλώσεις Φιλίνη-Ψαριανού). Γιατί σ’ αυτή την πρόταση δεν υπάρχει τίποτα που έστω να προσπαθεί να δεσμεύσει πολιτικά τους «συνήθεις ύποπτους» για τα κεντροαριστερά σενάρια και τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ είτε με «μεταγραφές» τους προς αυτό, είτε ψηφίζοντας επίμαχα νομοσχέδια. Πράξεις που στο άμεσο μέλλον θα χρωματίσουν και στιγματίσουν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και το ίδιο το εγχείρημα.
Η αποδοχή της πρότασης του ΣΥΝ ψαλίδισε για άλλη μια φορά τη δυνατότητα να υπάρξει ο πραγματικός ΣΥΡΙΖΑ και όχι το κακέκτυπο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε η θεωρούμενη «υποχώρηση» του ΣΥΝ (που έγινε ακριβώς γιατί δεν «έβγαιναν τα κουκιά», αλλά και για να κατευναστούν οι αντιδράσεις της βάσης του) έχει ημερομηνία λήξης στις 4/10 είτε μπει στη Βουλή με μια κοινοβουλευτική ομάδα μάλλον αποκλειστικά του ΣΥΝ και επικεφαλής τον πρόεδρό του, είτε δεν μπει, οπότε θα αναζητηθούν άλλα σωσίβια (πχ. Οικολόγοι Πράσινοι) για το μέλλον.
Θεωρούμε ότι η αποδοχή της πρότασης του ΣΥΝ από την πλειοψηφία των συνιστωσών σημαίνει ότι χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία για να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ απ’ αυτή τη δύσκολη κατάσταση και να προχωρήσει με έναν πραγματικό αριστερό ριζοσπαστικό προσανατολισμό. Χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία να ξανακερδηθεί ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ που έχει απογοητευτεί, χάθηκε το συγκριτικό πλεονέκτημα να περιορίσουμε το ΚΚΕ να μην μονοπωλεί το χώρο της αριστεράς, χάσαμε τη δυνατότητα απεύθυνσης στην «άλλη αριστερά», αλλά και –πολύ πιο σημαντικό– χάσαμε τη δυνατότητα όχι απλά να μην βοηθήσουμε στην αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, αλλά να δημιουργήσουμε τουλάχιστον ευήκοα ακροατήρια στον αντιδεξιό ή και αντιδικομματικά δυσαρεστημένο κόσμο. Χάσαμε μια ευκαιρία να αλλάξουμε τα πράγματα στην αριστερά, να έχουμε μια ενότητα στη βάση της υπηρέτησης των λαϊκών αγώνων και συμφερόντων κι όχι μια καρικατούρα ενότητας στη βάση της υπηρέτησης των εκλογικών αναγκών του ΣΥΝ.
Κατανοούμε απόλυτα τους φόβους, τις ανησυχίες, τις αρνήσεις και τα ερωτηματικά που έχουν σύντροφοι, φίλοι και ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για τα κεντροαριστερά σενάρια και τη στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, όσο και για τη διάλυση του εγχειρήματος. Γιατί μπορεί να αποφύγαμε τη διάσπαση, αλλά δεν έχουμε αποφύγει τη διάλυση όχι απλά του εγχειρήματος, αλλά και της ιδέας για μια ενωτική αντισυστημική και μεγάλη αριστερά.
Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα του προσανατολισμού και του χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ θα ξανατεθεί την επομένη των εκλογών. Μια αριστερά ανύπαρκτη μπροστά στις εξαιρετικά σημαντικές εξελίξεις είναι κίνδυνος ορατός. Και εδώ προτείνουμε τη διεξαγωγή πανελλαδικής σύσκεψης στις 19-20 Οκτώβρη όπου να συζητηθούν τα ζητήματα του εκλογικού αποτελέσματος, του πολιτικού πλαισίου και της κατεύθυνσης του ΣΥΡΙΖΑ, παράλληλα με αυτά της οργανωτικής λειτουργίας και συγκρότησης.
- Επειδή η μέχρι τώρα αντιπαράθεση (και ιδιαίτερα με τα ειδικά μέσα που αυτή διεξάγεται) έχει οδηγήσει στον εγκλεισμό στα κομματικά τείχη κι όχι στην αναζήτηση μιας αναγεννητικής προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ,
- επειδή έχει διαμορφωθεί μια «κοινή γνώμη» ότι το πρόβλημα είναι οι καρέκλες και τα πρόσωπα (Αλαβάνος-Τσίπρας),
- επειδή έχουν κατατάξει άτομα και συνιστώσες σε «στρατόπεδα» κλείνοντας μάτια κι αυτιά δημιουργώντας μια σφαλερή απολίτικη οπαδοποίηση,
- επειδή ούτε θέλουμε ούτε είναι σωστό να βοηθήσουμε κι εμείς στο να οδηγηθεί ο κόσμος στο σεχταρισμό, στην ιδιώτευση, στο περιθώριο,
- επειδή πρέπει να παραμείνουμε παρόντες στις αυριανές δύσκολες μάχες,
- επειδή αναμένουμε και επιζητούμε την πιο δημοκρατική, πλατιά και ουσιαστική συζήτηση και συνάντηση με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ και με την ανεξάρτητη από το δικομματισμό και το σύστημα αριστερά, και, τέλος
- επειδή δεν χαρίζουμε σε επαγγελματίες, μηχανισμούς και προσωπικές φιλοδοξίες, ένα εγχείρημα που γέννησε ελπίδες και άνοιξε προοπτικές στον κόσμο της αριστεράς,
παραμένουμε ενεργοί σ’ αυτό και θα παλέψουμε να συνεχίσει ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ.
ΚΟΕ, 8/9/2009

Άμεση απελευθέρωση του Θ. Ηλιόπουλου!

Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, προφυλακισμένος από τις 22 Δεκεμβρίου 2008 με βάση μεταγενέστερες και έωλες καταθέσεις ανδρών των ΜΑΤ, σε απεργία πείνας από τις 10 Ιουλίου, κινδυνεύει. Χρησιμοποιεί το τελευταίο όπλο του, τη ζωή του, για να φωνάξει την αθωότητά του απέναντι σε ένα καθεστώς που τον χρησιμοποιεί «παραδειγματικά» για να εκδικηθεί τον επάρατο Δεκέμβρη. Κυβέρνηση, δικαιοσύνη και λοιποί θεσμοί καταρρακώνουν και τα τελευταία προσχήματα του κράτους δικαίου, επιβάλλουν παράταση της προφυλάκισής του για άλλους 6 μήνες, κωφεύουν απέναντι στις μαρτυρίες που υπογραμμίζουν την αθωότητά του, ακόμη και στις εκκλήσεις δεκάδων πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων και φορέων.
Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας ζητά από τους «υπεύθυνους», έστω και τώρα, που η ζωή του Θ. Ηλιόπουλου κινδυνεύει πλέον σοβαρά, να προχωρήσουν στην άμεση απελευθέρωσή του, και στην απόσυρση των κατασκευασμένων κατηγοριών εναντίον του! Οποιαδήποτε άλλη «λύση» και μεθόδευση τους καθιστά συνενόχους. Η ΚΟΕ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να πάρουν μέρος στις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης με τον Θ. Ηλιόπουλο, μεταξύ άλλων στην Αθήνα σήμερα Πέμπτη στις 7 το απόγευμα στα Προπύλαια.

Νέα εγκλήματα της εργοδοσίας

Ο Αύγουστος ξεκίνησε με δύο εργατικά «ατυχήματα»: Νεκρός ο Χρ. Δόσκορης στη ΛΑΡΚΟ, νεκρός και ο Γκουλάφ Μία στον Ασπρόπυργο. Και πριν κλείσει ο μήνας, η εργατική τάξη μετρά μέσα σε ένα 24ωρο άλλους τρεις νεκρούς: τον 38χρονο συμβασιούχο εναερίτη της ΔΕΗ Παν. Χατζηδημητρίου στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, τον 55χρονο χειριστή γερανού της «Εργοροής» Χ. Κυριαζίδη στην Ιστιαία Εύβοιας, και τον 26χρονο εργάτη της αμαρτωλής ΛΑΡΚΟ Κ. Ντελή – στο τελευταίο «ατύχημα» τραυματίστηκαν και άλλοι 4 εργάτες, εκ των οποίων ο ένας χαροπαλεύει.
Ακούσαμε πάλι να επαναλαμβάνονται οι κλασικές «διαβεβαιώσεις» των κυβερνητικών και κρατικών αρμοδίων-συνενόχων περί διερεύνησης των αιτών και συνθηκών των «ατυχημάτων»… Γνωρίζουμε ήδη πού θα καταλήξουν τα πορίσματά τους – όπως πάντα θα προσπαθήσουν να ρίξουν το φταίξιμο στα ίδια τα θύματα. Και βέβαια οι πραγματικοί ένοχοι δεν πρόκειται να περάσουν την πόρτα του ανακριτή. Ούτε οι εγκληματίες εργοδότες, ούτε οι υψηλοί φίλοι τους – η κυβέρνηση και οι ανύπαρκτοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, ούτε οι ευρωκομισάριοι που προστάζουν: Περισσότερο νεοφιλελευθερισμό! Κατάργηση των «αναχρονιστικών» νόμων που εμποδίζουν τον ιερό ανταγωνισμό και την ιερότερη κερδοφορία! Μείωση των δαπανών για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζόμενων!
Η εργατική τάξη δεν έχει ανάγκη τα κροκοδείλια δάκρυα των συνενόχων. Δεν έχει ανάγκη τις ανώδυνες ανακοινώσεις των εργατοπατέρων-εταίρων της εργοδοσίας και της κυβέρνησης. Χρειάζεται πραγματικούς αγώνες για να μπει φραγμός στα καθημερινά μικρά και μεγάλα εγκλήματα ενάντια στους εργαζόμενους, για να τιμωρηθούν επιτέλους οι πραγματικοί ένοχοι και οι συνεργοί τους!

Αν δεν θέλουν ή δεν μπορούν, να παραιτηθούν - Επικίνδυνη και ανίκανη η κυβέρνηση Καραμανλή

Δυο χρόνια μετά το εφιαλτικό καλοκαίρι του 2007, ο πύρινος εφιάλτης επιστρέφει και αναδεικνύει με τον πλέον δραματικό τρόπο τις ευθύνες της επικίνδυνης κυβέρνησης Καραμανλή, που μέσα σε τρία χρόνια έχει κατακάψει τη χώρα, το περιβάλλον, τις ζωές και το μέλλον χιλιάδων ανθρώπων.

Δεν διδάχτηκαν τίποτα από την καταστροφή του 2007. Δεν έκαναν το παραμικρό για να οργανωθεί η δασοπροστασία, για να προστατευθεί το περιβάλλον. Αντίθετα, πιστοί στο νεοφιλελεύθερο δόγμα για «λιγότερο κράτος» συνέχισαν την αποψίλωση της πυροσβεστικής υπηρεσίας, κατάργησαν ουσιαστικά τη δασική υπηρεσία, αύξησαν τους εποχικούς πυροσβέστες και διεύρυναν ακόμα περισσότερο το δασοκτόνο νόμο 3208/03, που πυροδοτεί τα εμπρηστικά συμφέροντα.

Εξοργισμένος ο λαός παρακολουθεί την παντελή απουσία οργάνωσης και διαπιστώνει την προκλητική αδιαφορία, η οποία για ακόμα μια φορά οδηγεί στην καταστροφή. Ποιος δεν θυμάται τον κ. Μαρκογιαννάκη στις αρχές του καλοκαιριού να μιλά για «οικονομία» στη δασοπυρόσβεση και στα εναέρια μέσα, την ώρα που χαρίζονταν 28 δισ. στους τραπεζίτες; Όλοι πλέον καταλαβαίνουν ότι η κυβέρνηση Καραμανλή συνειδητά δεν έκανε απολύτως τίποτα πριν, κατά την διάρκεια και μετά τις πυρκαγιές. Αυτό είναι το κράτος τους, αυτή είναι η πολιτική τους: Εγκληματική για το περιβάλλον και το λαό.

Και η καταστροφή θα επιστρέφει όσο παραμένει ενεργή η κύρια αιτία της, που είναι η δασοκτόνα νεοφιλελεύθερη πολιτική του δικομματισμού, που παραχωρεί τα δάση στην κερδοσκοπία, όπως κάνει και με τους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους του λεκανοπεδίου.

Η πολιτική αυτή καίει το μέλλον, καίει τη ζωή. Η οργή όλου του λαού πρέπει να ξεσπάσει στον εμπρηστή νεοφιλελευθερισμό και στον υποκριτή δικομματισμό. Να τελειώνουμε με την εγκληματική αδιαφορία και ανικανότητα.

Σήμερα δίνουμε τη μάχη μαζί με τους κατοίκους για να σβήσουν οι φωτιές. Παράλληλα, καλούμε το λαό σε δυναμική δράση και διεκδίκηση για:

- Απόλυτη και με κάθε τρόπο προστασία των βουνών. Να δοθούν γενναία κονδύλια για την προστασία των δασών και του περιβάλλοντος. Να φτιαχτεί επιτέλους δασολόγιο με βάση την αρχή «ό,τι ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος».

- Να αποσυρθεί ο δασοκτόνος νόμος 3208/03, τον οποίο ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ και ο οποίος πυροδοτεί τα εμπρηστικά συμφέροντα εργολάβων και καταπατητών.

- Να μονιμοποιηθούν οι 5.500 όμηροι - συμβασιούχοι δασοπυροσβέστες και να ασχοληθούν με τον καθαρισμό των δασών, την προληπτική δασοπροστασία και την αναδάσωση.

- Να δοθούν άμεσα πλήρεις αποζημιώσεις στους πληγέντες σε όλη τη χώρα. Να μην επαναληφθεί η κοροϊδία των κατοίκων της Πελοποννήσου, οι οποίοι από το 2007 περιμένουν την υλοποίηση των υποσχέσεων.

- Να αποσυρθεί το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο του κ. Σουφλιά για την Αθήνα των 8 εκατομμυρίων, που θα καταστρέψει τα δάση, τα βουνά, τις ακτές.

- Να αποσυρθεί το ΠΔ για τον Υμηττό, να ακυρωθεί η οικοδόμηση της Τεχνόπολης στο «λαιμό» μεταξύ Πάρνηθας και Πεντέλης –που χθες (σύμπτωση;) κάηκε.

Η ΚΟΕ καλεί τα κόμματα της Αριστεράς, τις συλλογικότητες των πολιτών, όλους τους προοδευτικούς πολίτες να κινητοποιηθούν άμεσα, μαχητικά, ενωτικά και αποφασιστικά, για να σωθεί ό,τι έχει απομείνει και να μπει τέλος στο εφιαλτικό μέλλον που μας επιφυλάσσουν.

Αθήνα, 23/8/2009, Γραφείο Τύπου ΚΟΕ